Śladami Pana Samochodzika
"Pan Samochodzik i Templariusze" - mapy
1) Radzyń Chełmiński, Okonin (filmowe Kortumowo)
Współrzędne GPS: 53°23'18.682"N, 18°56'7.872"E
53°22'52.551"N, 18°55'47.715"E
53°26'9.851"N, 18°53'37.623"E
Radzyń Chełmiński, Okonin
wyk. Czesio1
2) Wiłkokuk (książkowy Miłkokuk) i okolice
Współrzędne GPS: 54°2'13.588"N, 23°21'25.951"E (punkt 1)
54°2'8.929"N, 23°20'31.373"E (punkt2)
54°1'40.404"N, 23°23'1.32"E (punkt 3)
54°2'8.419"N, 23°23'31.624"E (punkt 4)
54°1'16.915"N, 23°24'27.16"E (punkt 5)
54°1'19.742"N, 23°25'31.982"E (punkt 6)
54°0'57.405"N, 23°24'23.498"E (punkt 7)
54°1'15.463"N, 23°24'19.744"E (punkt 8)
54°1'4.535"N, 23°24'48.358"E (punkt 9)
54°0'50.168"N, 23°24'57.544"E (punkt 10)
54°0'40.754"N, 23°24'54.568"E (punkt 11)
54°0'54.049"N, 23°25'14.963"E (punkt 12)
54°0'53.346"N, 23°25'15.813"E (punkt 13)
54°1'41.774"N, 23°24'36.871"E (punkt 14)
54°1'39.663"N, 23°24'33.894"E (punkt 15)
54°1'54.587"N, 23°25'27.706"E (punkt 16)
54°2'2.397"N, 23°25'7.838"E (punkt 17)
54°2'21.802"N, 23°22'1.31"E (punkt 18)
54°2'2.093"N, 23°25'6.723"E (punkt 19)
54°2'17.911"N, 23°23'15.22"E (punkt 20)
54°2'44.679"N, 23°22'18.14"E (punkt 21)
53°51'59.485"N, 23°25'49.202"E (punkt 22)
53°48'2.127"N, 23°13'50.746"E (punkt 23)
53°55'26.509"N, 23°3'3.967"E (punkt 24)
Wiłkokuk (książkowy Miłkokuk) okolice
wyk. Czesio1
"Z Gib należało skręcić (1) w leśną drogę (2) omijającą jezioro Pomorze (3). Po dziesięciu kilometrach podróży przez lasy powinienem przedostać się nad przesmyk (4) oddzielający jezioro Zelwa (5) od jeziora Miłkokuk (6).
Wkrótce minęliśmy leśniczówkę (7) stojącą na skraju lasu, potem – obok drewnianego mostka (8) nad rzeczką łączącą Jezioro Zelwa z jeziorem Miłkokuk – napotkaliśmy lincolna Petersenów.
Przejechałem chyba z pól kilometra, gdy na drodze błysnęła czerwona latarka Wilhelma Tella i w światłach reflektorów zobaczyłem całą trójkę siedzącą w przydrożnym rowie (9).
Za zakrętem wyłoniła się wioska Miłkokuk (10) – kilkanaście drewnianych i słomą krytych zagród. Nieco z boku stała samotna chałupa (11), w której mieściła się wiejska szkółka. Dom nauczyciela (12) znajdował się za szkołą – drewniany, mały, ogrodzony niskim żywopłotem.
Od leśniczówki drogą w prawo traficie nad małą zatoczkę ogromnego jeziora (13). Tam rozłożę się obozem – tłumaczyłem chłopcom na pożegnanie. (…)
W tym miejscu skraj lasu dzieliła od wody nieduża łączka o wysokiej, puszystej trawie (14). Właśnie tu zamierzałem nocować.
– To rzeka Marycha (15). Ale ona w tym miejscu (16) nie wpływa, tylko wypływa z Jeziora. A ściślej, od strony Gib wpływa (17) do Jeziora Pomorze, a z drugiej strony, w miejscu, na które patrzysz, ucieka do Czarnej Hańczy.
– Marycha płynie na dnie szerokiej niecki zarośniętej wysokimi trzcinami. (…)
– Tam jest malutka wysepka (18).
Ośrodek wypoczynkowy dziennikarzy (19) mieścił się na krótkim cyplu wrzynającym się w jezioro.
– Miejscowościami upamiętnionymi przez bitwy powstańców z 63 roku są przede wszystkim: wieś Gruszki (20), (…). Dalej leży uroczysko Kozi Rynek (21), gdzie znajdują się mogiły powstańców. Nieco w innej stronie położona jest wieś Powstańce (22),"