Z przygodą na ty

Nareszcie jakaś wyprawa! Mini co prawda ale zawsze. 
 

I od razu ! Popatrz Tomaszku. Punkt obserwacyjny na wieloryby.

Pogoda paskudna dzięki La Niña. Leje, chmury, dwie minuty słońca. I tak w koło.

La Niña to fenomen pogodowy związany z temperatura. Pomyslalam, ze to napisze bo teraz skojarzyłam, ze to Polski nie dotyczy tylko rejonu Pacyfiku. To zmiany pogodowe związane z temperatura powierzchniowych wód Pacificu co wpływa na atmosferę i prowadzi do dramatycznych i ekstremalnych zmian pogody. Jak cyklony , ulewy, huragany itd. U nas właśnie był huragan , bardzo ucierpiały północne dzielnice Sydney. Zerwane dachy itd. La Niña ( dziewczynka), sezon chłodniejszy i mokry przeplata się z El Niño ( chłopczyk) bardziej suchym, gorącym klimatem. Australia weszła właśnie w fazę La Niña i to widać!
 
 

Wracam do wielorybów. Miedzy majem a sierpniem wielorybie matki przepływają wzdluz naszego brzegu na północ w cieplejsze rejony gdzie rodzą się wielorybki, a od sierpnia do listopada wracają na południe w rejony Antarctica bo tam łatwiej o wielorybie pożywienie.
Mam6 sporo miejsc gdzie można przyglądać się wodzie i wyszukiwać wieloryby. Można tez wybrać się w rejs specjalny.

Sadzac po informacji na tablicy, Pan Maluskiewicz natknął się na wieloryba Southern Right, tzn sadzac po fontannie jaka wyrzuca!

Pierwsza rzeczą po przyjeździe był wjazd na wzgorze Gan Gan gdzie jest punkt widokowy i gdzie są piekne zachody słońca. Zachodu nie było ale były inne ciekawe rzeczy.

Gan Gan to nowsza nazwa wzgórza a oznacza w języku lokalnych Aborygenów Gathang, jastrzębia białobrzuchego. ( sprawdziłam nazwę)
Samego orła nie widziałam ale wygladaja jak ten z Wikipedii
https://pl.wikipedia.org/wiki/Haliaeetus

Pisałam o nich w relacji z rejsu po rzece Hawkesbury .
 

Przedtem nazywało się wzgórze Liliowym Wzgórzem a to za sprawa Gymea lilie, które tam gęsto rosną. Przedziwne lilie, jakby z czasów dinozaurów wzięte żywcem. Wielkie. Kiedy kwitną wygladaja jak na zdjęciu powyżej a teraz przekwitłej jak poniżej.


Rosną nawet do 6 metrów wysokości. Kwitną na wiosnę. Pod koniec lata wysypują nasiona.


Gymea lilie maja skomplikowany system korzeni, dzięki którym mogą przetrwać pożary. I tu ciekawostka na temat piżamowe australijskich. Jak już pisałam po naszych pożarach w 2019, niektóre roslin6 tak się przystosowały do pożarów, ze bez nich nie rozsiewają się. Tak właśnie jest z tymi liliami. Rozkwitają właśnie po pożarach. Nie spalają się tylko rozkwitają!

I jeszcze trochę bushu z liliami.



Te lilie Aborygeni przyrządzają w kuchni, tj , młode łodygi są gotowane a korzenie są pieczone i przyrządza się z nich jakieś ciasto. Natomiast włókna z liści używane są do wyroby szczotek i wyplatania mat.

Wzdluz ścieżki na punkt widokowy kaktusy jakieś w różnych konfiguracjach



Znaki drogowe dla lepszej orientacji

Fajnie móc znów zwiedzać Australię!

Oo! Dzięki Johny! Cieszę się i mam nadzieje, ze nie nudzę za bardzo! miewam takie tendencje podobno! To w takim razie dla Ciebie jeszcze dwa zdjęcia tych przedziwnych lilii


 

I zbliżenie

Tu mapka okolicy Port Stephens z punktem Gan Gan zaznaczonym. Wzdluz skalistego wybrzeża i wejścia do portu w 1770 przepłynął kapitan Cook i nazwał miejsce Port Stephens dla uczczenia sekretarza Admiralicji Stephensona.



Potem w 1791 do portu wpłynął po raz pierwszy statek Salamander, jest tu wiec Zatoka Salamander. W 1795 Charles Grimes obmierzal i opisywał Port Stephens i natknął się na czterech z pięciu convicts czyli białych więźniów, którzy uciekli z obozu w Sydney. Zostali przyjęci przez lokalnych Aborygenów, Worimi, dostali z przydziału żony i sobie tak żyli wśród Aborygenów aż ich Grimes nie wygarnął. Zdążyli mieć już nawet dzieci, uważa się, ze byli pierwszymi białymi ludźmi, którzy w tych okolicach osiedli. No! Tymczasowo..
Po ich wyczynie Port Stephens stał się Meccą uciekinierów aż ustawili to punkt wojskowy. Jest tu teraz w tym miejscu Soldiers Point.
 

Zatrzymałam się po drugiej stronie tego cypla, poniżej punktu Gan Gan w One Mile Beach. Jednomilowa Plaża. To już nie zatoka tylko otwarty ocean.

Tak wyglada wejście do Port Stephens z Gan Gan.




Strzeżone przez heads czyli głowy tj te wyspy, nie wiem jak to po polsku. Te heads= wyspy stanowią jakby naturalna bramę wjazdowa do skalistej zatoki. Nazywają się Yacaaba i Tomaree Heads i wykorzystywanie były do obrony w czasie WWII. Nawet na skałach pozostały jakieś działa. Zbliżenie heads.

A tu na lewo w głąb zatoki. Okolica zaczęła się rozwijać, drewno, wełna..

A tu seria zdjęć bardzo rozzłoszczonego oceanu z mojej strony brzegu, ze skał w Boat Harbour.

Były spore fale czego może na zdjęciach tak nie widać ale wiało tak, ze trudno było ustać na skałach..!

Żeby tu jakiś statek zacumował to mowy nie ma!

Byłam tez, w deszczu! w turystycznym miejscu gdzie można brodzić w wodzie z rekinami i plaszczkami. Rekiny nie chciały jakos tym razem wypłynąć ale płaszczek do wyboru do koloru…



Trochę byłam pod wrażeniem bo ciagle pamietam jak nasza ikona zoologiczna , Steve Irwin , zginął dziabnięty przez płaszczkę w samo serce tym paskudnym ogonem.. No ale weszłam do tej wody pełnej płaszczek… na zdjęciu oprócz płaszczki moje zasinione palce, akurat sobie złamałam mały palec a na duży spuściłam miskę z sałatka z tuńczyka ala Fantomas. I to jednego dnia w przeciągu godziny. Trochę mnie to unieruchomiło ale do wody weszłam. Lewe palce się nie zginają chwilowo ale prawe zgięłam i wbiłam w piasek bo płaszczki, jak nam powiedziano, czasem się mylą i myślą, ze różowe palce to ośmiornice i zaczynaja się do nich dobierać w celu konsumpcji.. zaleca się zakup i założenie skarpetek, żeby palce schować. Nie kupiłam bo na złamany i tak bym skarpetki nie założyła. Pomalowałam na czerwono bo jeszcze inna rzecz jest, ze bardzo kolorowe ryby są często trujące i rekiny przynajmniej je omijają.


 
 
 

No i z palcami ciagle w piasku, zdecydowałam się na pogłaskanie płaszczki. Można tylko po grzbiecie. Jak widać od ogona trzymałam się z daleka.


 

Steve Irwin nazywany był Crocodile Hunter. Prowadził z rodzina Australia Zoo na północy. Nagrywał filmy z australijska fauna, działał na rzecz ochrony zwierząt itp. Filmował właśnie z Philippe Cousteau Jnr film o najgroźniejszych stworach oceanu, pogoda się zepsuła wiec popłynął na snorkling coś innego nagrać i podpłynęła do niego ogromna dwu metrowa płaszczka, zakręciła się i tym ogonem prosto w serce. Zginął na miejscu. Specjaliści myła, ze płaszczka myślała, ze to tiger rekin i się broniła. Tu film z Steve Irwin.

Chciałbym zobaczyć te lilie a jeszcze bardziej wieloryby. Na tej tablicy jest informacja że  wieloryby  to od maja do sierpnia ale do tego czasu Australia znów się pewnie zamknie przez omikron.
 

Ale czad!!!

Super ta wyprawa.
Zamieszczaj więcej, lubię twoje relacje, tym bardziej ze masz chyba lato. 

VdL pisze: ↑29 gru 2021, 20:52 Super ta wyprawa.
Zamieszczaj więcej, lubię twoje relacje, tym bardziej ze masz chyba lato. 

 

Cíesze sie!
taaak, lato! Dzisiaj nawet ciepło było  ale normalnie ciagle leje. Fenomen La Niña…

Wracając do placów, które wygladaja jak obiadowy posiłek w oczach płaszczki to rzeczywiście… można było karmić te płaszczki, na co się względów epidemiologicznych nie zdecydowałam Niech mnie ugryzie ale, żeby dotykać tego kijka, który wszyscy dotykaja oo! co to to nie! Ale patrząc na pokarm to rzeczywiście trochę jak palec bez kości…