Z przygodą na ty

Wbrew przeciwnościom losu wybrałam się na Gold Coast czyli nasze iconic Złote Wybrzeże. Tu widok z balkonu. z 47 piętra. Myślałam, ze będę musiała siedziec przywiązana do stołu bo tak wysoko ale nie! Nie odczuwałam wysokości właściwie. 


 

Na zdjęciu powyżej już znowu zaczynaja chmurki, to z niedzieli, udało nam się złapać trochę słońca przez te trzy dni bo poza tym ciagle pada! Słońca nie widujemy! Nawet tam! Jakos tak fajnie się zrobiło! Słońce! Nawet wstałam na wschód!

Pięknie...

Napisałam o przeciwnościach losu bo u nas znowu powodzie. Akurat na trasie Sydney- Gold Coast. Zdecydowałam jednak pojechać. I udało się! Trasa wyglądała tak…




 

Wycieraczki czasem nie nadążały. Ale decyzja zapadła, dokąd zajadę to zajadę. Udało się do samego Gold Coast !
Highway otwarty , przez cała trasę bo woda zdążyła trochę opaść, na północy przynajmniej. A i tak Highway pare godzin przedtem musiał być podtopiony. Po obu stronach woda prawie do brzegu…
Poniżej, już bliżej Gold Coast 



 

Brunhilda pisze: ↑03 kwie 2022, 20:58 Wbrew przeciwnościom losu wybrałam się na Gold Coast czyli nasze iconic Złote Wybrzeże. Tu widok z balkonu. z 47 piętra. Myślałam, ze będę musiała siedziec przywiązana do stołu bo tak wysoko ale nie! Nie odczuwałam wysokości właściwie. 


 

Myślałem, że z tej wysokości widać już kulistość Ziemi

Dzisiaj w Warszawie, jak szedłem do pracy spotkała mnie zadymka śnieżna.

Ater pisze: ↑04 kwie 2022, 09:14

tak, tez AK myślałam ale widzę, ze trzeba poczekać aż wybudują ten obok nowy budynek. Ma mieć 76 pięter! Nie daj Boże, żeby tam się winda popsuła…

Ater pisze: ↑04 kwie 2022, 09:14

jak tak dalej pójdzie to się nie dziwne jak u nas sypnie śniegiem.  
 

Pierwszy przystanek na farmie pomidorów. Pysznych! Smakują tak jak pomidory powinny. Czy u Was tez pomidory w sklepie są jak z papieru czy czegoś takiego?
Wjazd do Ricardoes Tomatoes. Typowo jak na farmę przystało



No i uprawy. Bardzo uporządkowane mi się wydało to wszystko. No ale może tak wszędzie jest,? Na farmie?



I oczywiście sklepik gdzie mozna kupić te pyszne pomidory


 
 

Farma jest na wysokości Port Macquarie, miejscowości wczasowej nad brzegiem oceanu. Nie zajeżdżała tam bo lało.
Nastepny przystanek Coffs Harbour , 520 km od Sydney.

Pacific Highway jest genialnie zbudowana. Jedzie się cudownie. Gładko, szybko, No teraz powodzie i ulewy wiec zajęło mi to więcej niż szacowane 9 godzin ale i tak super!
Coffs Harbour to nasza bananowa stolica. W miejscach znanych z czegoś , czegokolwiek, lubimy ustawiać Big things , czyli powiększone symbole tęgo czegoś. . W tym pmrzypadky to oczywiście banan - Big Banana .

Ale fajnie... Wy macie odległości w km a nie milach? Tak jest na navi.

W km. I cm. I kg. Australia zaczęła efektywnie przechodzić na metric system w 1971 . Proces skończył się kompletnie w 1988. Od tej pory w całej Australii tylko ten system był legalny.

Pojechałam zobaczyć wybrzeże. Pięknie zagospodarowane.

W tym miejscu plaży nie ma. Pewnie wyżej ale zaczęło łac wić zostawiłam plaże na nastepny raz

W tym miejscu był raczej port rybacki

Pojechała natomiast na lokalna górę z punktem widokowym o nazwie Sealy. Na trasie typowa czerwona niemal ziemia.

Poniżej plantacja bananów.




 

Banany trzyma się na drzewie w takich foliowych albo plastikowych opakowaniach, żeby nie uszkodziła się delikatna, młoda skórka, żeby nie atakowały ich insekty, ptaki i zwierzaki nie niszczyły.

Podobno również jakos to wpływa na dojrzewanie, ze tam jakiś mikroklimacie się wtedy wytwarza ale nie jestem pewna tej wiadomości. Na pewno, kiedy kupuje się kiść bananów to ta jakby łodyga odcięta od reszty wydziela ethylene, który przyspiesza dojrzewanie. Dlatego powinno się te łodygę pakować w folię glad wrap albo aluminiowa, żeby złapać ten gaz zanim przejdzie na banany. Dłużej poleżą. Taka ciekawostka.

Ta kiść spadła zanim dojrzała najwyraźniej. Nauczona z Kambodży nie zblizalam się bo tam mogą mieszkać malutkie robaczki, które lubią się rozleźć po całym samochodzie. No Ok, może to tylko w Kambodży, nie u nas ale nie miałam kogo spytać.

Tu jeszcze na drzewie. Nie okryta kiść bananów .

Kawałek lądu się obsunął pewnie przez deszcze , może wtedy te plastikowe osłony spadły.



 

Dojeżdżamy na szczyt wzniesienia gdzie jest Sealy lookout. Piękny , stary las, im głębiej tym bardziej deszczowy.
Maja tu również atrakcje turystyczna czyli spacer środku wierzchołków drzew, popularny teraz. Dlatego wisi tam taka kładka.  Niestety mokro wiec nieczynne. 



 
 

Kawałek dalej przez Las Stanowy Orara Wschodnia, kraju ludzi Gumbaynggirr i dojeżdżam do Niigi Niigi lookout czyli punktu widokowego. Niigi Niigi oznacza w języku lokalnych Aborygenów spalony, zwęglony. Aborygeni od wieków nauczyli się kontrolować las, bush i pozary. Wypalali selektywnie lasy i dzięki temu miedzy innymi tak wygladaja teraz. Pozary bushu były zawsze, pisałam już, ze las australijski przez wieki przystosował się do pożarów i niektóre drzewa rozsiewają się dopiero jak się nadpala i podwęglą, temperatura otwiera szyszki, z których wysypują się nasiona. Bush regeneruje się bardzo szybko. Na zwęglonych drzewach już za chwile niemal po spaleniu pokazują się zielone listki.

W Niigi Niigi jest Podniebne Molo, z którego rozciąga się piękny widok na las.


 

Widok z podniebnego mola

I jeszcze widoki z lookout

Na samym lookout pustka, deszcz….

Wyjeżdżam z Niigi Niigi, walczę z komarami bo zdążyły dostać się do samochodu a ich tam mnóstwo a to przecież niemal centrum nowej fali zachorowań na japońskie zapalenie mózgu!

A na trasie takie cuda! Pola zalane oczywiście.