Z przygodą na ty

DZIEŃ 1.

Za namową/perswazją żony swoje wakacyjne kroki skierowałem ku północnej części Chorwacji, a dokładnie ku Istrii. Celowo w tytule nie napisałem Chorwacja 2022, bo jednak Istria to specyficzna kraina. Wszechobecne są tutaj włoskie naleciałości, a i na ulicach bardzo często słychać język włoski, a nazwy miejscowości pisane są w dwóch językach. Jest to pokłosie tego, ze przez kilka wieków kraina ta była pod wpływem i panowaniem Republiki Weneckiej. 
Do rzeczy jednak. Z Łodzi wyjechaliśmy wczesnym rankiem i po około 12 godzinach jazdy szczęśliwie, bez większych utrudnień dotarliśmy na miejsce. Bazą noclegową były przedmieścia Puli, tuz przed niewielką malowniczo położoną miejscowością Fazana.
Jako, że godzina nie była jeszcze zbyt późna wybraliśmy się do Fazany właśnie na mały rekonesans. Miejscowość okazała się bardzo sympatycznym miasteczkiem z promenadą wzdłuż morza i kilkoma restauracjami nieopodal.



Widok na Fazanę z mariny.



Nieduży, acz bardzo nastrojowy rynek z jedną z ciekawszych restauracji


Co uwielbiam w Chorwacji to te nieprawdopodobne podwórka...


Po spacerze i wypiciu zimnej kawy, wracając zaszliśmy na plażę aby podziwiać zachód słońca. Plaże oczywiście są w większości kamieniste, ale ten zachód słońca naprawdę nam się spodobał.



W końcu, nieco już jednak zmęczeni wróciliśmy na kwaterę, ale wszystko zapowiadało się na to, ze to będzie udanie spędzony czas...
 

Zapowiada się ciekawie. Wiele takich podwórek widziałem. To znak rozpoznawczy południa Europy. Ten luz i czas na wszystko to coś, czego nam (mieszkańcom północnej części Kontynentu zdecydowanie brakuje) Ilość godzin slonecznych zmienia wszystko.

Będą zdjęcia lokalnego jedzenia ?
 

TomaszK pisze: ↑25 sie 2022, 10:22 Będą zdjęcia lokalnego jedzenia ?
 

 

Proszę o wybaczenie! Pomyślałem o tym post factum. A jedliśmy z Mateuszem przepyszne grilowane kalmary.
 

Zaczyna się ciekawie
Proszę o więcej.

TomaszK pisze: ↑25 sie 2022, 10:22 Będą zdjęcia lokalnego jedzenia ?
 

 

Ja coś tam mam z Kefalonii.
Postaram się wrzucić we wrześniu.

Byłem kiedyś w Puli. Amfiteatr moim zdaniem przebija rzymskie Coloseum.

Mysikrólik pisze: ↑25 sie 2022, 11:47 Byłem kiedyś w Puli. Amfiteatr moim zdaniem przebija rzymskie Coloseum.

 

Będzie o amfiteatrze.
 
 

Mysikrólik pisze: ↑25 sie 2022, 11:47 Byłem kiedyś w Puli. Amfiteatr moim zdaniem przebija rzymskie Coloseum.

 

Też byłem kiedyś w Puli. Na lotnisku. Przyleciałem z Polski, wysiedliśmy, przeszliśmy kontrolę graniczną i wróciliśmy do tego samego samolotu, który poleciał dalej do Splitu.

Ja w tym roku kąpałem się w krystalicznej wodzie 27 stopni przy temp. powietrza 33 stopnie.

"RODOS"

Dajesz johny!

Dzień 2.

W niedzielny poranek obudziliśmy się wypoczęci, choć nieco później niż zwykle. Plan na dzień był jasny Rovinj/Rovignone. Raptem 35 km od bazy także nasza późniejsza pobudka nie stanowiła poważnego problemu. Jedziemy zatem. Po pól godzinie wjeżdżamy w uliczki centrum, ale oczywiście znalezienie jakiegokolwiek wolnego miejsca do parkowania graniczy z cudem. Sytuację ratuje parking luksusowego hotelu. Drogi bardzo, ale akceptowalnie. Przynajmniej jednak w zadaszonym garażu. Zadowoleni, że się udało idziemy zwiedzać miasto. Lokalizacja parkingu miała dodatkową zaletę. Wychodzimy na zewnątrz i z moich ust rozlega się wielkie łałłłłłłłłłłłł... Bezapelacyjnie jeden z najpiękniejszych widoków jakie widziałem.




Cudowna panorama miasta! Idziemy zatem do centrum rozkoszując się widokami.



Interesujące... Zdecydowanie częściej słyszymy język włoski niż chorwacki! Ponoć taki stan jest nawet usankcjonowany prawnie. Tak jak wspominałem wcześniej to konsekwencje dominacji Republiki Weneckiej, której Rovinj było jedną z najważniejszych części.

W końcu dochodzimy do jednej z bram miasta.



Kierujemy się do samego centrum. Jego centralną częścią jest niewielki placyk, który był wszakże kiedyś najważniejszym placem miasta.Jest niewielki z racji tego, iż w wiekach średnich Rovinj było wyspą i każdy kawałek gruntu był na wagę złota.

To było fajne miejsce, na krótki odpoczynek i małe co nieco w nastrojowej kawiarence.




Po krótkim odpoczynku, malowniczymi uliczkami kierujemy się w stronę najwyższego punktu miasta, którym jest Kościół Św.Eufemii. Znajdują się w nim relikwie Św. Eufemii, patronki Rovinj.




W końcu jesteśmy. Ze wzgórza roztacza się wspaniały widok na morze i leżące nieopodal wysepki.




Nie wiem czemu, ale nie zrobiłem zdjęć samego kościoła. Widać go jednak, choć z oddali na dwóch pierwszych zdjęciach.

Po obejrzeniu kościoła od środka (tuż za ołtarzem znajduje się sarkofag Św. Eufemii) schodzimy aby obejrzeć mury miasta, które niczym w Wenecji łączą się bezpośrednio z morzem.Po krótkim odpoczynku, malowniczymi uliczkami kierujemy się w stronę najwyższego punktu miasta, którym jest Kościół Św.Eufemii. Znajdują się w nim relikwie Św. Eufemii, patronki Rovinj.





Robi to naprawdę niesamowite wrażenie.
Kilka godzin mija błyskawicznie. Młodsza latorośl domaga się kąpieli. Dlatego wracamy na hotelowy parking, raz jeszcze spoglądając na przecudowne Rovinj i jedziemy kapać się.



Mam wielką chęć jechać tam na dłużej.My raptem liznęliśmy tego miasta...

To nie był jednak koniec zwiedzania tego dnia. Późnym popołudniem pojechaliśmy jeszcze do Puli. Amfiteatr robi po prostu, nota bene,kolosalne wrażenie! Bardzo dawno temu byłem w Rzymie, ale jakoś faktycznie chyba aż tak nie bylem po wrażeniem. Może dlatego, że cały czas jesteś tuż obok tej budowli.




Doskonale zachowane są piwnice amfiteatru, w których znajduje się niewielkie, acz bardzo ciekawe muzeum opisujące jego historię.
Niestety z racji tego, że cały czas w amfiteatrze organizowane są komercyjne imprezy (w tym wypadku przygotowywano się do jakiego turnieju tenisowego) UNESCO grozi, że usunię amfiteatr w Puli ze swojej listy.

Po całym dniu byliśmy już dość mocno zmęczeni. Zjedliśmy tylko po lodach i wróciliśmy do domu nie zwiedzając innych ciekawych miejsc w Puli.


 

Johny, jakie tam są plaże?
Piaszczyste czy kamieniste?

My spędziliśmy dwa tygodnie na uroczej Kefalonii i zachwycaliśmy się codziennie temperaturą morza, które było naprawdę bardzo ciepłe. A kolory takie, że nie da się ich opisać słowami.
Zwłaszcza jedna plaża na Itace skradła moje serce kolorami.

A teraz jesteśmy nad Bałtykiem i tu są jednak najpiękniejsze piaszczyste plaże.
Bez dwóch zdań

Yvonne pisze: ↑26 sie 2022, 11:33 Johny, jakie tam są plaże?
Piaszczyste czy kamieniste?

My spędziliśmy dwa tygodnie na uroczej Kefalonii i zachwycaliśmy się codziennie temperaturą morza, które było naprawdę bardzo ciepłe. A kolory takie, że nie da się ich opisać słowami.
Zwłaszcza jedna plaża na Itace skradła moje serce kolorami.

A teraz jesteśmy nad Bałtykiem i tu są jednak najpiękniejsze piaszczyste plaże.
Bez dwóch zdań

 

Niestety kamieniste. Także morskie dno to ciąg mniejszych większych kamieni czy głazów. Trzeba bardzo uważać szczególnie z małymi dziećmi, bo między głazami mogą się zdarzyć głębokie szczeliny i nagle wody nie jest po pas, a po szyję. Dla mnie to mniej istotne bo jakoś nieszczególnie jestem miłośnikiem kąpieli, ale jednak pod tym względem polskie plaże (Grzybowo k. Koobrzega!!!) to Rolls Royce wśród plaż.
 

Kamieniste plaże mają za to ten urok, że jest czysto. Nic się nie przylepia, a woda jest przejrzysta. Na kamienie i jeżowce są buciki.

Rzeczywiscie pieknie tam…
Johnny , czekam na wiecej!

Nigdy  nie byłem w Chorwacji,  to błękitnoniebieskie  morze to efekt programu graficznego, czy takie jest naprawdę  ?

Takie jest naprawdę.

TomaszK pisze: ↑27 sie 2022, 13:37 Nigdy  nie byłem w Chorwacji,  to błękitnoniebieskie  morze to efekt programu graficznego, czy takie jest naprawdę  ?

 

Też nie byłam w Chorwacji, ale po tym, co zobaczyłam w Grecji myślę, że naprawdę.
Tych barw morza nie da się opisać słowami.
Są absolutnie nieziemskie.

Dzień 3.

Kolejny dzień rozpoczęliśmy od kąpania/plażowania. Rodzina lekko nalegała, a że dość mocno zmęczyliśmy się dzień wcześniej to nie oponowałem. Plaża była świetna, bo właściwie była pusta...


Po południu za to pojechaliśmy do kapitalnego miasteczka Bale - Valle. Uwielbiam takie nieoczywiste miejsca! Turystów zdecydowanie mniej dzięki czemu można przenieść się kilka wieków wstecz. Bo takie jest to miasto. Niewielkie uliczki i kamienne domy. I wszechobecna cisza i spokój.



Najważniejszym zabytkiem jest gotycko -renesansowy pałac Soardo - Bembo z XVI wieku.




Niestety było dość późno i nie mogliśmy zwiedzić go od środka. Obecnie zajmuje go Gmina Włoska. co ciekawe, częstym gościem pałacu był niejaki Casanova, o czym informuje pamiątkowa tablica.


Niesamowitą frajdą dla mnie było chodzenie po tych klimatycznych zakątkach. Kolejny atut to, iż wszędzie było blisko. W Bale -Valle nie sposób się zgubić.





Chodząc cały czas mijaliśmy turystów, których widzieliśmy raptem kilka chwil wcześniej.

Na chwilę przycupnęliśmy aby odpocząć w bardzo, bardzo sympatycznej kawiarence. Następna zaleta takich miejsc to ceny. O wiele niższe niż te, które można zobaczyć raptem kilkanaście kilometrów dalej.



Urzekło nas Bale - Valle i z chęcią spędzilibyśmy tam noc, tak aby poczuć klimat tego miasta w nocnej poświacie.
 
 

Nie dziwię się, że urzekło Was to miasteczko.
Mnie urzekają już zdjęcia.
Piękne wakacje, johny
 

Piękne, obrazy jak u impresjonistów. 
 

Jake wąskie uliczki! I wybrukowane wszystkie! A w oknach niemal wszędzie okiennice! Wyglada, ze nie wszędzie maja szyby? Tylko okiennice. To tam jest tak ciepło cały rok? 
 

Brunhilda pisze: ↑29 sie 2022, 01:19 Jake wąskie uliczki! I wybrukowane wszystkie! A w oknach niemal wszędzie okiennice! Wyglada, ze nie wszędzie maja szyby? Tylko okiennice. To tam jest tak ciepło cały rok? 
 


 

Średnia temperatura w zimie oscyluje coś koło 10 - 12*.
 
 

Podejrzewam że te bez szyb to pomieszczenia używane jedynie w ciepłej porze roku, czyli w sezonie turystycznym. 10 stopni to trochę mało na permanentne wietrzenie

Fajne fotki!

 

Amfiteatr fajnie zachowany. To była spora arena bo mogłab pomieścić 23 000 widzów. Z piwnic na arenę wychodzili gladiatorzy. Co do bałtyckich plaż to się nie zgadzam. Dużo ładniejsze plaże widziałem na południu Portugalii. Wszystkie były złote i piaszczyste
 

johny, dopiero obejrzałam Twoją relację na komputerze.
Bardzo fajne wakacje
Widać na zdjęciach, że Anka zadowolona.
No i fajnie, że Mateusz jeszcze jeździ z Wami (jaki on przystojny!).

Piękne zdjęcia.
Zwiedzam z Wami Chorwację.
 
 

Yvonne pisze: ↑30 sie 2022, 10:32 johny, dopiero obejrzałam Twoją relację na komputerze.
Bardzo fajne wakacje
Widać na zdjęciach, że Anka zadowolona.
No i fajnie, że Mateusz jeszcze jeździ z Wami (jaki on przystojny!).

Piękne zdjęcia.
Zwiedzam z Wami Chorwację.
 
 

 

Dziękuję za miłe słowa. Faktycznie, zupełnie inny jest odbiór zdjęć na komputerze. Ja dodatkowo wybrałem najlepsze do wydruku,tak aby włożyć do albumu.
 

Dzień 4.

Koń (Wenecja) jaki jest każdy widzi. Dlatego nie będę się szerzej rozpisywał co widzieliśmy. Zrobiliśmy sobie całodniową wycieczkę tak aby aby MUST SEE najważniejsze punkty tego na wskroś skomercjalizowanego miasta. Ale i tak warto je zobaczyć. Trochę żałuję, że nie zarezerwowaliśmy biletów chociaż do Pałacu Dodżów. Niestety kolejka na miejscu była gigantyczna!
Zanim jednak dotarliśmy do Wenecji, na włoskiej ziemi przeżyliśmy przygodę.
Otóż jadąc do Włoch byłem przekonany, że na włoskich autostradach są bramki. Wjechaliśmy do Włoch od strony Triestu i praktycznie od razu trafiliśmy na autostradę. Minęło 10, 20, 30 kilometrów a bramek ani widu, ani słychu. Lekko się zdenerwowałem myśląc, że może coś się w tej kwestii zmieniło i obowiązuje jakaś inna forma płatności. Przed oczami miałem już potencjalny mandat w dużej kwocie ojro... Postanowiłem, że zjadę na pierwszą napotkaną stację i sprawdzę w necie jak to z tymi płatnościami jest. Tak też się stało. Zatrzymałem się pogrzebałem w telefonie, okazało się, że bramki cały czas funkcjonują! Zadowolony zacząłem wyjeżdżać na autostradę. Wyświetlacz auta poinformował,ze Anka ma z tyłu nie zapięty pas.
Rzekłem:
Zapnij pas!
Siedzący obok Mateusz odpowiedział:
Ale ja mam już zapięty!
Ja na to:
Ale mama nie ma!
Mateusz:
Ale mamy nie ma!

W tym momencie zrozumiałem, że Anki nie ma w samochodzie! Na szczęście nie zdążyłem jeszcze całkowicie wyjechać ze stacji.Zawróciłem pod prąd i zobaczyłem jak żona z lekką nerwowością spogląda gdzie się podzialiśmy. okazało się, że poszła do toalety. Ponoć nawet o tym mówiła, ale ja zaaferowany szukaniem informacji w telefonie po prostu nie ułyszałem tego. Ja to ja, ale że Mateusz i siedzący obok mamy Michał nic ni powiedzieli to masakra jakaś...

Już bez żadnych dodatkowych przygód dotarliśmy do Wenecji, która przywitała nas deszczem i temperaturą poniżej 20*. Z każdą kolejną minutą niebo się przecierało, a temperatura rosła, dochodząc w końcu do 35*.
Tramwajem wodnym dojechaliśmy, a właściwie dopłynęliśmy do Pl. Św. Marka 









Pokręciliśmy się trochę po centralnej części przekonując się o ogromie turystów odwiedzających Wenecję i o tym, że nie czasu aby stać w kolejce po bilety do Pałacu Dodżów i udalismy się na kurs gondolą.



Most westchnień... (westchnąłem, że 80 ojro to lekki hardkor za 30 minut pływania... )







Dobiliśmy do brzegu i zaczęliśmy powolny powrót do auta, pieszo, tak na spokojnie wąziutkimi uliczkami i niewielkim mostkami. Zjedliśmy nawet obiad w dość bliskiej odległości od centrum. jak Włochy to pizza oczywiście. Cena była wysoka, ale do zaakceptowania.





Dzień minął błyskawicznie. Mateusz stwierdził, że musi wrócić do Wenecji aby zwiedzić muzea i galerie. Już bez żadnych dodatkowych przygód wróciliśmy do naszej kwatery.

 

Pięknie! Cudownie!

Przygoda na stacji intrygująca
Ciekawe, gdzie byście się zorientowali, że Anki nie ma, gdyby nie sygnał niezapiętego pasa
Niedawno była taka sytuacja, że babka odjchała bez córek (czy córki, już nie pamiętam) i jechała chyba z dwie godziny, a syn nic nie powiedział, bo grał na telefonie

Wenecja piękna.
Byliśmy 4 lata temu podczas naszej wycieczki do Włoch.
Też tylko jeden dzień niestety.

Przekaż Ance, że ma świetną fryzurę.
Wygląda w niej i w tych okularach jak Gwiazda z czerwonego dywanu.
Serio.