Z przygodą na ty

Wybrałam się znowu w kierunku centralnej Nowej Południowej Walii. Miasteczko Lithgow leży tuż za Górami Błękitnymi w dolinie.

Lithgow to robotnicze miasteczko ale pięknie tam dookoła!

Najpierw przez bush na punkt widokowy Hassans Wallls. Na wzniesieniu z piaskowca.

To wzniesienie nawet konkretne nawet, ma około 1100 m, na górce informacje, daszek w razie deszczu albo upału.

Mały spacerek i… voila! widok piękny

Lithgow leży w dolinie między Górami Błękitnymi a parkami narodowymi, w tym Wollemi Park Narodowy. To tam w 1994 odkryli prastare sosny, chociaż to nie są sosny, Wollemia nobilis . Około 150 km od Sydney, w sekretnej lokacji, żeby nie było tam turystów, rosną Wollemi sosny w głębi lasu deszczowego. Żywcem z epoki parku jurajskiego, żywy fossil, nazywany drzewem dinozaurem.

https://futuretreehealth.com.au/wollemi-pine/

Pamiętacie pewnie te okropne pożary tuż przed pandemią 2019/2020? Wtedy tam właśnie się paliło i rząd zrobił wszystko, żeby uratować ten kawałek Bushu, gdzie rosną te sosny. To była specjalna i dramatyczna operacja, jak mówili w sekretnym miejscu, jak pisałam, nie podaje się do wiadomości gdzie to jest. I udało się. Na tym zdjęciu poniżej widać, że to pasmo uratowali…

https://www.conifers.org/ar/Wollemia.php

Można sobie taką sosenka kupić, sklonowali je. Kupiłam kiedyś ale padła, nie mam ręki do roślin, nawet plastikowe długo się u mnie nie trzymają…

Wracam do Lithgow. Nazwane dla uhonorowania Williama Lithgow, który był Głównym Rewidentem Księgowym Kolonialnych rachunków Nowej Południowej Walii do połowy XIX wieku. Znowu widok na dolinę

Ta skała po lewej! Wygląda jak krzycząca głowa! Prawda? Tu zbliżenie

Tu z drugiej strony, typowe australijskie rośliny. Tu podobno głównie różne rodzaje eukaliptusa rosną.

Przejechałam przez te górę w poprzek na następny punkt widokowy, Bracey. Po drodze niesamowite formacje skalne.

A tu widok z Bracey punktu.

I typowy bush

Dziękuję. Znów podróżuję z Tobą wirtualnie Bruniu.

Nie dała mi spokoju ta sosna, zacząłem grzebać w Internecie i okazuje się że to rzeczywiście niezwykłe drzewo. Odkryte niedawno, bo w roku 1994, istnieje tylko około 100 egzemplarzy. Wikipedia pisze, że jest przykładem "efektu Łazarza", czyli odkrycia gatunku uznanego za wymarły, tak jak było z rybą trzonopłetwą - latimerią. Nic dziwnego, że chronili ją przed pożarem lasu.

Piękne widoki i krajobrazy.
Aż mam ochotę się spakować i pojechać.

TomaszK pisze: ↑07 sty 2024, 20:19 Nie dała mi spokoju ta sosna, zacząłem grzebać w Internecie i okazuje się że to rzeczywiście niezwykłe drzewo. Odkryte niedawno, bo w roku 1994, istnieje tylko około 100 egzemplarzy. Wikipedia pisze, że jest przykładem "efektu Łazarza", czyli odkrycia gatunku uznanego za wymarły, tak jak było z rybą trzonopłetwą - latimerią. Nic dziwnego, że chronili ją przed pożarem lasu.

Tak, była dramatyczna akcja. Pryskali czymś różowym z helikopterów. I udało się. No i tak. To jest niezwykłe drzewo dosłownie z epoki dinozaurów. Bardzo stare, fascynujące i rzadkie. Można, jak wspomniałam, posadzić w ogródku. Może by i w Polsce rosło? Podobno przystosowane jest do ekstremalnych warunków i temperatur.

Dalej dolina, wśród farm. Niektórzy farmerzy tak oznaczaja numer ulicy…
Przyjrzyjcie się dobrze , w tle za samochodem, lokalni mieszkańcy…

Miasteczko Lithgow, centrum przemysłu w tych okolicach jest też pełne historycznych budowli. Ruiny wielkiego pieca hutniczego na przykład.

Ruiny wyglądają imponująco, szkoda, że ruiny!

Dookoła pięknie zorganizowane, można się tam pokręcić. Zdecydowałam się trzymać się z daleka, skutecznie wypłoszył mnie ten znak..węże… brrr..

Wracam do Lithgow.
Jak na odludzie właściwie to dobrze zorganizowane nawet . Tablice opowiadają o historii przemysłu tutaj.

Okazuje się, że przemysł położyła nawet nie wojna ale pandemia hiszpańskiej grypy i napływ emigrantów do pracy. Brakowało ludzi do pracy ale lokalni mieszkańcy nie bardzo lubili pomysł z nowymi przybyszami.

Dalej pojechałam zobaczyć dolinę Capertee. To drugi największy Kanion na świecie. Dłuższy od Grand Canyon ale nie taki głęboki. To widok z punktu widokowego, mało właściwie widać ze względu na ogrom.

Dłuższy tylko o 1 km od Grand Canyon, z okresu triasu. Poniżej informacje z punktu widokowego Pearsons.

Pojechałam dnem kanionu, niesamowite wrażenie, jazda dołem drugiego na świecie kanionu. Jest tam droga, nawet dobra, prowadzi do miasteczka Glenn Davis. No! Miasteczko to za dużo powiedziane. Ruiny, niedostepne, bo to prywatna własność teraz, można oglądać tylko w soboty, jakichś zabudowań. Dawniej wydobywali tu olej łupkowy więc byli ludzie, były zabudowania i nawet droga kolejowa.