Forum Miłośników Przygody im. Pana Samochodzika
https://pansamochodzik.org.pl/
Szczerze mówiąc nie wiem. Uzyskanie bardziej szczegółowych informacji o mniej popularnych miejscach w Hiszpanii to spora praca i często informacje są dostępne tylko po hiszpańskuTomaszK pisze:ścieżka rzeczywiście imponująca. A czy zapora którą wtedy budowano, jeszcze istnieje ?
Nie wiem, ale wydaje mi się to rozsądne z dwóch powodów.Nietajenko pisze:Ciekawe dlaczego pozostawiono starą ścieżkę? Czyżby wpisana była w rejestr zabytków? A może jako ciekawostka turystyczna? Wiesz coś na ten temat, Pawle?
Racja, ten drugi argument w 100% do mnie przemawia.Po drugie znacząco by podwyższyło koszty, bo demontaż i transport gruzu by był skomplikowanym i kosztownym procesem logistycznym. Tam nie da się wjechać maszyną i zwalić śmieci na ziemię, żeby spychaczem zepchnąć i koparką zapakować na ciężarówkę.
A ja pamiętam z młodości taki hiszpański serial o andaluzyjskim Janosiku, pt. "Curro Jimenez", którego akcja toczyła się chyba właśnie w tych plenerach.PawelK pisze:Wikipedia twierdzi, że jaskinie Torcal (nie widziałem) grały w filmie Zmierzch tytanów (nie widziałem) jako siedziba Wiedźm Stygijskich.
Wiki twierdzi, że Curro Jimenez to bandolerismo z gór Rondy, czyli tam gdzie byliśmy w ubiegłym roku (Ronda, to to miasteczko z baaaardzo wysokim mostem). Jechaliśmy przez te góry z Marbelli.TomaszK pisze:A ja pamiętam z młodości taki hiszpański serial o andaluzyjskim Janosiku, pt. "Curro Jimenez", którego akcja toczyła się chyba właśnie w tych plenerach.
. oraz kilka zdjęć domów i dachów Antequery, które wyglądają lepiej niż Alcazaba.Jeszcze kawałek relacji i będzie o jedzeniuTomaszK pisze:Od początku czekam na jakąś regionalną, andaluzyjską potrawę, a tu nic. Cały czas jedliście tylko hamburgery i hot dogi ?
Z głośników leci muzyka flamenco, przychodzi kelner, zamawiamy dos copas de sangria, zabiera karteczkę. Sala się powoli wypełnia. Wszystkie miejsca przy scenie są zajęte, co wyjaśnia powód braku droższych wejściówek gdy my kupowaliśmy swoje. Przy stoliku obok siada starszy (ca 70+) facet w stroju flamenco (kapelusz z szerokim ronderm, biała koszula, czarna kamizelka, czarne wyprasowane w kant spodnie, czarne, błyszczące buty. Wchodzą do sali kolesie, którzy byli przy kontuarze. Cały czas nie widzę lasek w kolorwych sukienkach, jakie widać na straganach z gadżetami dla turystów. Facet, który wymieniał nam bilet na karteczkę wyjmuje z futerału, który leżał na krzesłach za nami, gitarę i idzie na scenę. Zaczyna się. Na siedziskach siadają: kobieta (40+) w wytwornej czarnej sukni i czterech facetów. Jeden z gitarą, jeden z fletem, pozostali bez nic. Gitarzysta zaczyna grać. Flecista wtóruje, pani klaszcze, facet na środku zaczyna klaskać, kolejny, okazuje się, że nie siedzi na krzesełku tylko na pudle rezonansowym - jest perkusistą flamenco. Pokaz powoli się rozkręca, kobieta zaczyna tańczyć na siedząco, wybija rytm nogami, tańczą jej ręce, środkowy facet bez nic jest wokalistą z wielkim głosem. Dalej nie ma co opowiadać. Niepozornie wyglądająca grupka ludzi tworzy. Wokalista rozmawia piosenkami z tancerką, obydwoje tworzą niesamowitą historię przy pomocy śpiewu, tańca i gestów, wszystko to wkomponowane w muzykę gitara, flet, perkusja. Ciarki przechodzą po plecach, finały utworów to ekstaza, nie widać dłoni perkusisty, tak szybko uderza w pudło, obcasy tancerki prawie robią dziury w deskach sceny a wokalista z zamkniętymi oczami wyciąga dźwięki. Nie potrzebują mikrofonów ani playbacku. Owacje na stojąco. Czujemy się jak w filmie z dawnych czasów. Półtorej godziny grania i śpiewu mija jak z bicza strzelił. Finał, główny organizator - gitarzysta, przedstawia artystów. Tancerka okazuje się być żoną śpiewaka (chyba dobrze zrozumiałem) i... niespodzianka. Starszy pan, o którym wspominałem na początku relacji jest ojcem śpiewaka i tancerzem flamenco. Tata wchodzi na scenę i do rytmu gitary, którą przejął flecista krzesze iskry pokazując, jak tańczą flamenco panowie. Chwilę później wszyscy schodzą ze sceny pomiędzy stoliki. Można pogadać z artystami, my uciekamy, bo mamy ostani pociąg do domu o 23:30, a jeszcze chwilę trzeba dojść do dworca. do tego na kolejnym zdjęciu calamaritos. Później stek z frytkami i calamares.Przedobrzyłeś. O razu zacząłem szukać czegoś do jedzenia, a tu lodówka pusta. Wczoraj była u Beaty przyjaciółka i zjadły wszystko. Nawiasem mówiąc robiły też kalmary, ale nie wyglądały (ani smakowały), tak jak te na zdjęciu.PawelK pisze:To teraz wreszcie część dla Tomasza:
To było tak, że było po drugiej w nocy z poniedziałku na wtorek, barman już musiał zwinąć biznes z ulicy (coś mówił o policji, więc pewnie nie miał licencji na dłuższy handel), zamknął nas (6 osób) i jeszcze jakieś 2-3 inne osoby w knajpie i chyba nie chciał nas wyrzucać ale chciał już iść do domu - wszyscy dostali shota gratis. Nie bardzo chcieliśmy wszyscy ale powiedział, że albo wszyscy albo niktTomaszK pisze:A to niebieskie na początku, to drink, czy deser ?
. To była jakaś wódka anyżówka z jakimś błękitnym czymś co się ścięło w tej wódce w galaretkę.Specyficznie, kwaśno-cierpkie (w przepisie jest jeszcze cytryna, wcale bym się nie zdziwił gdyby było to skropione cytryną), owoce morza chyba zbytnio nie zalegają w tej zalewie, więc miały swój smak, ziemniaki aldente, bez soli.zbychowiec pisze: jak smakowało?
