Z przygodą na ty

Już jutro z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru (który przypada 27 marca) wybieram się do Teatru Polskiego w Bydgoszczy na spektakl "Maria Antonina. ślad królowej".

Zobaczymy, co tym razem wymyślili

Chyba przestanę chodzić do teatru

Dzisiaj po raz pierwszy miałam taką sytuację, że wyszłam z teatru i nie miałam nic do powiedzenia. Albo inaczej - nie wiedziałam, co powiedzieć. Jak wyrazić swoje odczucia.
To, co obejrzałam dziś wieczorem to kolejna sztuka, która bardzo niebezpiecznie popycha teatr w niewiadomym mi kierunku.
Nie rozumiem, w jakim kierunku zmierzają współcześni reżyserzy, ale wiem, że mi się on nie podoba.

Spektakl opowiadał dzieje królowej Francji, Marii Antoniny, ale konwencja była bardzo dziwna.
Dużo niepotrzebnych udziwnionych scen, sporo nagości, jakieś dziwne drgawki aktorów na scenie ...
Duże rozczarowanie.
Choć przyznać muszę, że aktorsko wypadło to dość nieźle. Nasz bydgoski teatr ma naprawdę niezłą obsadę. W porównaniu z tym, co widziałam w Teatrze Dramatycznym w Warszawie to dzisiaj na bydgoskiej scenie był bardzo wysoki poziom kreacji ról.
Do tej pory teatr był jedną z moich ulubionych form sztuki.
Ale chyba przestaje być.

Yvonne pisze:kolejna sztuka, która bardzo niebezpiecznie popycha teatr w niewiadomym mi kierunku.
Nie rozumiem, w jakim kierunku zmierzają współcześni reżyserzy, ale wiem, że mi się on nie podoba.

Ja bym to uogólnił bo Twoje spostrzeżenie dotyczy moim zdaniem nie tylko teatru, ale całej tzw. "sztuki współczesnej". Niestety

Mi się nie podoba w większości ani współczesna poezja, ani współczesna muzyka (śmiertelnie) poważna, a już sztuki plastyczne dawno przekroczyły wszelkie granice.

Ja jestem prosty człowiek, ja bym chciał, żeby mnie zachwycało. A, krucafux, nie zachwyca!

Ja generalnie też nie przepadam za nowościami aczkolwiek ad hoc nie odrzucam ich. Raz byłem w Jaraczu na sztuce, która zaczynała się już w foyer teatru a widzowie byli częstowani kiełbasą. Sztuka de facto okazała się perofrmancem ale miała swój sens i swoją logikę i podobała mi się. Ale bycie dziwnym po to tylko aby być dziwnym to nie dla mnie.
U nas w Łodzi Teatr Jaracza naprawdę potrafi zachwycić. Ja myślę, że to wszytko zależy od tego kto co chce nam przekazać i w jakiej formie i czy oczywiście nastawiony jest na szybki zarobek...
Podobnie z muzyką... Nic nowego nie fascynuje mnie... a zaczynam odkrywać wspaniałe dźwięki z czasów kiedy byłem oseskiem (vide: UFO) i dlatego tak bardzo podoba mi się nowy album Judas Priest. Magia i moc weteranów podana z młodzieńczą werwą i energią!

Jakby mnie częstowali kiełbasą, to też byłbym zachwycony.

johny pisze:U nas w Łodzi Teatr Jaracza naprawdę potrafi zachwycić.

Dlatego bardzo chciałabym się do niego wreszcie wybrać
O! Dokładnie w tej chwili, kiedy to piszę, w radiu RMF Classic reklamują Teatr Jaracza w Łodzi! Niestety, nie dosłyszałam, jaką sztukę.

Mysikrólik pisze:Jakby mnie częstowali kiełbasą, to też byłbym zachwycony.

A ja wręcz przeciwnie

Yvonne pisze:Dlatego bardzo chciałabym się do niego wreszcie wybrać

Trzeba to zrealizować.

irycki pisze:

Yvonne pisze:kolejna sztuka, która bardzo niebezpiecznie popycha teatr w niewiadomym mi kierunku.
Nie rozumiem, w jakim kierunku zmierzają współcześni reżyserzy, ale wiem, że mi się on nie podoba.

Ja bym to uogólnił bo Twoje spostrzeżenie dotyczy moim zdaniem nie tylko teatru, ale całej tzw. "sztuki współczesnej". Niestety

Mi się nie podoba w większości ani współczesna poezja, ani współczesna muzyka (śmiertelnie) poważna, a już sztuki plastyczne dawno przekroczyły wszelkie granice.

Ja jestem prosty człowiek, jak bym chciał, żeby mnie zachwycało. A, krucafux, nie zachwyca!

Otóż to!
Ja też bym chciała, żeby mnie sztuka zachwycała.
Bardzo bym chciała.

Jeszcze teatr muzyczny ma się dobrze, dlatego cieszę się, że idziemy wkrótce na "Pilotów"