Dzień dobry bardzo
: 22 cze 2016, 12:28
Witam bardzo 
Część z Was mnie już zna z (jak to niektórzy zgrabnie ujmują) "sąsiedniej ławeczki", pozostałym się przedstawię
Z serią PS zetknąłem się jako "wczesny nastolatek" (czyli cholernie dawno temu, dinozaury jeszcze żyły), a pierwszym przeczytanym PS był - jak u wielu z Was - PS i Templariusze. Na początku miałem pewne obawy co do tytułu ("Pan samochodzik" kojarzył mi się z jakimś mówiącym samochodem, a to zdecydowanie nie były moje klimaty), ale okazały się one bezpodstawne a książka niesamowicie mnie wciągnęła. W związku z czym bardzo szybko pochłonąłem całą resztę, w kolejności absolutnie niechronologicznej.
Pamiętam, że po przeczytaniu Tajemnicy Tajemnic z pomocą radzieckiej wypalarki do drewna produkowałem z deszczułek talizmany. Następnie talizmany zostały przecięte na pół i poukrywane w piwnicach bloku, w którym wówczas mieszkałem, i być może jeszcze czekają na odkrycie przez archeologów. Będzie to z pewnością sensacja w świecie naukowym.
Potem straciłem kontakt z serią, bo już z "samochodzików" wyrosłem, a jeszcze nie dorosłem na nowo. Parę lat temu natknąłem się na samochodzikowe forum i wspomnienia powróciły. Przeczytałem z powrotem całą serię ("UFO" tylko mi zostało). Z przyjemnym zdziwieniem skonstatowałem, że jest to dalej kawał cholernie dobrej literatury przygodowej. Poza tym, co tu dużo ukrywać, jest to też powrót w lata młodości, kiedy trawa była bardziej zielona a niebo bardziej niebieskie. Jakiś czas temu zarejestrowałem się na forum obok, a teraz trafiłem i tutaj
Krótko o mnie: rocznik '66, warszawiak na dobrowolnej emigracji w jednej z podwarszawskich miejscowości. Żona i dzieci nie samochodzikowe, acz żona ostatnio wyraziła chęć przeczytania jakiegoś "samochodzika" Dostała "Wyspę" i zobaczymy co z tego wyniknie.
Swego czasu jeździłem sobie rekreacyjnie na rowerze. Od ponad roku zdradzam rower na rzecz sporo większego i szybszego jednośladu. Posiadam przeuroczego rozczochranego psa rasy "pies" w kolorze rudoblond z czarnym, oraz kota, który (jak to każdy kot) ma wywalone na cały świat, a na mnie w szczególności.
Część z Was mnie już zna z (jak to niektórzy zgrabnie ujmują) "sąsiedniej ławeczki", pozostałym się przedstawię
Z serią PS zetknąłem się jako "wczesny nastolatek" (czyli cholernie dawno temu, dinozaury jeszcze żyły), a pierwszym przeczytanym PS był - jak u wielu z Was - PS i Templariusze. Na początku miałem pewne obawy co do tytułu ("Pan samochodzik" kojarzył mi się z jakimś mówiącym samochodem, a to zdecydowanie nie były moje klimaty), ale okazały się one bezpodstawne a książka niesamowicie mnie wciągnęła. W związku z czym bardzo szybko pochłonąłem całą resztę, w kolejności absolutnie niechronologicznej.
Pamiętam, że po przeczytaniu Tajemnicy Tajemnic z pomocą radzieckiej wypalarki do drewna produkowałem z deszczułek talizmany. Następnie talizmany zostały przecięte na pół i poukrywane w piwnicach bloku, w którym wówczas mieszkałem, i być może jeszcze czekają na odkrycie przez archeologów. Będzie to z pewnością sensacja w świecie naukowym.
Potem straciłem kontakt z serią, bo już z "samochodzików" wyrosłem, a jeszcze nie dorosłem na nowo. Parę lat temu natknąłem się na samochodzikowe forum i wspomnienia powróciły. Przeczytałem z powrotem całą serię ("UFO" tylko mi zostało). Z przyjemnym zdziwieniem skonstatowałem, że jest to dalej kawał cholernie dobrej literatury przygodowej. Poza tym, co tu dużo ukrywać, jest to też powrót w lata młodości, kiedy trawa była bardziej zielona a niebo bardziej niebieskie. Jakiś czas temu zarejestrowałem się na forum obok, a teraz trafiłem i tutaj
Krótko o mnie: rocznik '66, warszawiak na dobrowolnej emigracji w jednej z podwarszawskich miejscowości. Żona i dzieci nie samochodzikowe, acz żona ostatnio wyraziła chęć przeczytania jakiegoś "samochodzika"
Dostała "Wyspę" i zobaczymy co z tego wyniknie. Swego czasu jeździłem sobie rekreacyjnie na rowerze. Od ponad roku zdradzam rower na rzecz sporo większego i szybszego jednośladu. Posiadam przeuroczego rozczochranego psa rasy "pies" w kolorze rudoblond z czarnym, oraz kota, który (jak to każdy kot) ma wywalone na cały świat, a na mnie w szczególności.
