XII Zlot Forowy - majówka 2017

[TomaszK]

Scenki filmowe w naszym wykonaniu są prawie takie jak w serialu, z tym że my się cały czas śmiejemy

[Czesio1]

Scenki filmowe w naszym wykonaniu są prawie takie jak w serialu, z tym że my się cały czas śmiejemy

Na cmentarzu zagraliście rewelacyjnie Panowie

[Mirmił]

4. Mirmił

Zamek w Pokrzywnie

Wesoła ekipa podjechała pod ruiny krzyżackiego zamku w Pokrzywnie.


Zlotowicze pod ruinami zamku w Pokrzywnie
fot. Milady

Budowla niegdyś powalająca swoim rozmiarem dziś jest praktycznie niewidoczna z drogi.


Ruiny zamku w Pokrzywnie
fot. Milady

Historia zamku Engelsburg sięga XII wieku, kiedy to Krzyżacy na miejscu drewniano ziemnego grodu postawili murowany zamek. Do 1784 roku zamek był świadkiem wielu historycznych wydarzeń, a jego historia była równie burzliwa jak dzieje naszego kraju. Od tego momentu budynek był systematycznie rozbierany, konsekwentnie cegła po cegle. Taki stan rzeczy trwał aż do 1968 roku, kiedy przeprowadzono pierwsze prace konserwatorskie.
Dziś możemy zobaczyć ułamek tego co kiedyś było perłą architektury gotyckiej na naszych ziemiach.


Ruiny zamku w Pokrzywnie
fot. Milady


Ruiny zamku w Pokrzywnie
fot. Milady

Zwiedzających wita brama dobrze zachowana brama zamkowa.
śmiało jej istnienie można nazwać cudem – niedaleko niej przebiega droga wojewódzka 534. Jej przebudowa w pierwszej połowie lat 60 tych przyczyniła się do zburzenia murów zamkowych.


Brama zamkowa
fot. Milady

Bardziej dociekliwa część grupy zwiedziła podpiwniczenie zamku – co prawda większość jest zasypana, ale to co zostało i tak robi wrażenie i daje pogląd na kunszt dawnych budowniczych,


Podpiwniczenie zamku w Pokrzywnie
fot. Milady


Podpiwniczenie zamku w Pokrzywnie
fot. Milady


Podpiwniczenie zamku w Pokrzywnie
fot. Milady


Podpiwniczenie zamku w Pokrzywnie
fot. Milady

a bardziej odważna część grupy wspięła się na mury zamkowe,


Część Zlotowiczów na zamkowych murach
fot. Milady


Część Zlotowiczów na zamkowych murach
fot. Milady


Część Zlotowiczów na zamkowych murach
fot. Milady

nie obyło się bez ofiar –Wilhelm Tell rozciął sobie place próbując sięgać gdzie wzrok nie sięga.


Wilhelm Tell nabawił się kontuzji
fot. Milady

Pogoda sprzyjała do oglądania pozostałości po budowli, także zabawiliśmy trochę zwiedzając każdy zakamarek warowni. Co wytrwalsi ruszyli szlakiem wokół zamku który był pozostałością wału po fosie.


Spacer wokół zamku po dawnym wale po fosie
fot. Milady


Spacer wokół zamku po dawnym wale po fosie
fot. Milady

Mimo, że ruiny sprawiają wrażenie opuszczonych napotkaliśmy na terenie pana sadzącego drzewka owocowe. Teren był wykoszony, więc istnieje nadzieja, że chociaż część pozostałych zabudowań zostanie w odpowiedni sposób zabezpieczona. Mimo stanu warowni, nadal czuć tam ducha dawnych czasów, rycerzy, krzyżaków. Ich moc ciągle przemawia do odwiedzających z ceglanych murów.


Zlotowicze przy ruinach zamku w Pokrzywnie
fot. Milady

Oględziny zamku spowodowały gwałtowny wzrost apetytu, dlatego następnym punktem programu był obiad na zamku w Radzyniu Chełmińskim.

[TomaszK]

Sokole Oko czyli Bartek, wszedł na jakiś wysoki gzyms, wiszący nad zawalonymi pomieszczeniami i sam grożący zawaleniem. Zawołaliśmy żeby uważał, a wtedy Yvonne nie widząc go, spytała o co chodzi. Kierowani męską solidarnością powiedzieliśmy, że nic takiego i zdążył zejść zanim nadeszła. Chociaż wg. książki to Wiewiórka powinien łazić tam gdzie inni sie nie odważą.

[Yvonne]

Sokole Oko czyli Bartek, wszedł na jakiś wysoki gzyms, wiszący nad zawalonymi pomieszczeniami i sam grożący zawaleniem. Zawołaliśmy żeby uważał, a wtedy Yvonne nie widząc go, spytała o co chodzi. Kierowani męską solidarnością powiedzieliśmy, że nic takiego i zdążył zejść zanim nadeszła.

Och, ta wasza męska solidarność

Ale nie gniewam się. Po to przecież zabieram ich na zloty, żeby doświadczyli ciekawych wrażeń

[TomaszK]

zabieram ich na zloty, żeby doświadczyli ciekawych wrażeń

Wymyślimy dla nich coś odpowiedniego we Fromborku. Ty dowiesz się jako ostatnia

[VdL]

Wspomnienia:

[VdL]

[Czesio1]

wpomnienia:
Obrazek

To ja dodam tylko, że twórcą tego wspaniałego dzieła, które otrzymała Pani Kustosz zamku w Radzyniu Chełmińskim jest oczywiście VdL. Przez skromność zapomniał o tym powiedzieć, więc czynię to za Niego.

[oldmalarz]

18. oldmalarz

W teatrze Milady

Wygraliśmy !!! zakon jak zawsze pokazał swoją potęgę. Konkurs dobiegł końca, lans, nagrody, chwila dla reportera etc...nastał ogólny harmider, szum, wszyscy dyskutowali o zakończonym konkursie
Sądziłem że będziemy się zbierać na ognisku a tu niespodzianka... Yvonne powiedziała, że mamy zaczekać bo Milady ma za chwilę dojechać i będzie miała dla nas niespodziankę .
Ki czort pomyślałem, atrakcji tego wieczoru nie dosyć.
No cóż czekaliśmy i się doczekaliśmy. Milady przybyła i od razu poprosiła ochotników, na szczęście nie trafiło na mnie, bo nie wiem co gdzie i do czego..
Okazało się, że do sztuki teatralnej NECROPOLIS i co ciekawe autorstwa Zbigniewa Nienackiego. Coś podobnego! – pomyślałem – Nienacki i spektakle teatralne. No cóż obaczymy...


Milady, autorka scenariusza do sztuki Zbigniewa Nienackiego
fot. kadr z filmu zlotowego


Milady, autorka scenariusza do sztuki Zbigniewa Nienackiego
fot. kadr z filmu zlotowego

Milady wybrała aktorów z naszego grona: TomaszKa, Krwawą Mary, zbychowca, VdL'a, Yvonne, Mysikrólika, Hankę, pannę Monikę i Wilhelma Tella.


Milady rozdziela role do sztuki
fot. kadr z filmu zlotowego


Milady rozdziela wydruki z rolami
fot. kadr z filmu zlotowego


Zbychowiec wysłuchuje ostatnich porad
fot. Czesio1


Aktorzy gotowi do przedstawienia
fot. kadr z filmu zlotowego


Czy ja dobrze słyszę, czy to gromkie brawa z sali słyszę??
fot. Czesio1

Sztuka ruszyła...
Z początku szło to nieciekawie... ot, jakieś wykopaliska student i studentka i antropolog wykopują stare kości. Szkielety traktują jak puszki po wypitym piwie i niechcianą robotę.
W międzyczasie obserwujemy scenę między burmistrzem nauczycielem a dyrektorem. Sprawa chodziła o jakieś możliwości bądź nie administracyjno–finansowo–lokalowe czyli ogólnie rzecz nudy! Choć Polska Ludowa w tamtych czasach tym właśnie żyła (demagogią?).


Zaczynamy sztukę. W rolę narratora wcieliła się
autorka scenariusza, czyli Milady
fot. kadr z filmu zlotowego


Lolo i TomaszK rozpoczęli sztukę
fot. kadr z filmu zlotowego


Yvonne z czaszką
fot. kadr z filmu zlotowego

I temat jak najbardziej na czasie i adekwatny ówcześnie. W dalszym ciągu nic ciekawego ale ciekawym z pewnością było to że zacząłem analizować grę aktorską naszych świeżo upieczonych aktorów i to juz było zdecydowanie ciekawsze. Na pierwszym miejscu moim faworytem była Krwawa Mary oraz zbychowiec i Yvonne. Choć rólki były epizodyczne też nieźle dawali sobie rade. Tomaszek też mi sie podobał w roli dyrektora. Zdecydowanie gra aktorska naszych milusinskich była bardziej interesująca...


Mysikrólik w akcji
fot. kadr z filmu zlotowego


Aktorzy na scenie
fot. kadr z filmu zlotowego


Dyrektor TomaszK
fot. kadr z filmu zlotowego


VdL nadchodzi
fot. kadr z filmu zlotowego


VdL w rozmowie z dyrektorem
fot. kadr z filmu zlotowego

Kolejny epizod to gadka jakichś wieśniaczek o facecie który miał być kochankiem i ojcem dziecka którejś. W każdym bądź razie maleńki Franus miał się wychowywać bez ojca a odkopany szkielet wyraźnie wskazywał na tego kochanka. Motyw kryminalny? – trudno orzec, autor jakby to sugerował ale coś nie bardzo mi się widziało.
W każdym bądź razie ja z tej sztuki zrozumiałem tyle, że oficjeli nic nie obchodzi historia i dziedzictwo (wykopaliska).
Ciemne baby będą ciemne i tu się nic nie zmieni choć mamy już 2017 rok. Młodzież (studenci) muszą odwalić swoją czarną robotę choć ich też to niewiele obchodzi. Byle do emerytury, ogólnie była to kpina i profanacja zwłok oraz parodia ówczesnego PRL–owskiego systemu (stylu życia).


Hanka i Krwawa Mary
fot. kadr z filmu zlotowego


Olaboga a cóż to za historia?
fot. kadr z filmu zlotowego


Panna Monika w aktorskiej roli
fot. kadr z filmu zlotowego


Panna Monika i Wilhelm Tell
fot. kadr z filmu zlotowego


Panna Monika i Wilhelm Tell
fot. kadr z filmu zlotowego

Może błędnie to zinterpretowałem ale sztuka średnio mi sie podobała za to gra aktorska i owszem. Aktorów nagrodzono rzęsistymi brawami za tę mękę pańską. Po czym grono się rozeszło na długo wyczekiwane ognisko.
Na ognisku oczywiście prym wodził VdL w rytm utworu „Jeszce po choince jeszcze po choince” przy dźwiękach gitary i szumnych utworów takich jak morskie opowieści.
Przyjaciele kiedy ten zlot czy krzyżowiec spędziliśmy mile kilkanaście rodzajów trunków i kilkanaście rozmów oraz kilkanaście grupek czyli ogólny harmider, śpiewy, noc i trzask spalanych przez VdL'a choinek...
No bo zimno było, nie?

[Mysikrólik]

Kurcze, a mnie się wydawało że sztuka była całkiem fajna, ale fakt, byłem o kilka "choinek" za daleko.

[VdL]

Kurcze, a mnie się wydawało że sztuka była całkiem fajna, ale fakt, byłem o kilka "choinek" za daleko.

Nie byłoby choinek, gdyby nie twoje mikro ogniskontko. Skromnisiu

Mnie się podobało, ale ja byłem w sekcji artystycznej.
Chociaż z drugiej strony bardziej pasowała do mnie rola ślepego kreta.

[TomaszK]

O rajuśku, ale to było fajne Mam nadzieję, że powstał też film.

[Czesio1]

O rajuśku, ale to było fajne Mam nadzieję, że powstał też film.

Tak, film jest prawie z całej sztuki. Prawie bo skończyła mi się klisza po 42 minutach nagrywania.
Dograłem końcówkę przedstawienia telefonem ale za słabe było światło i niewiele z tego widać.

[Mysikrólik]

Nie byłoby choinek, gdyby nie twoje mikro ogniskontko. Skromnisiu

Nie o te "choinki" mi chodziło. Tylko o takie

[VdL]

Nie byłoby choinek, gdyby nie twoje mikro ogniskontko. Skromnisiu

Nie o te "choinki" mi chodziło. Tylko o takie

Wiem, ale trzeba trzymać sznyt, mimo wszystko.

[johny]

7. johny

Noc w zamkowych lochach

I nadszedł wieczór dnia drugiego. I widział Czesio, że to było dobre. Gawiedź nocująca na zamku mocą ducha i urokiem miejsca dodawała sobie energii i podgrzewała aurę, spacerując po najdalszych zakamarkach radzyńskiego zamku, eksplorując każdy jego kąt i szukając śladów braci z czarnymi krzyżami na białych pelerynach, którzy kryją nieprzebrane skarby Templariuszy…


TomaszK i Czesio na zamkowej wieży
w Radzyniu Chełmińskim
fot. Czesio1


Widok z zamkowej wieży na dawne jezioro
fot. Czesio1


Radzyń Chełmiński
fot. Czesio1


Cmentarz w Radzyniu Chełmińskim
fot. Czesio1

Jako, że ściemniać się zaczęło a i w brzuchach pusto robić się zaczęło brat Mysikrólik sprawnymi ruchami rozpalił piękne ognisko na zamkowym dziedzińcu. I widział Czesio, że to było dobre i cieszył się tym widokiem z innymi.


Płonie ognisko, płonie...
fot. Czesio1


Płonie ognisko, płonie...
fot. Czesio1


Płonie ognisko, płonie...
fot. Czesio1

Wkrótce zapach pieczonych wiktuałów roznosił się dziarsko a bractwo koiło swój głód i pragnienie konsumując co nieco i popijając trunkami wszelakimi z okowitą i miodem na czele. I widział Czesio, że to było dobre!


Ekipa hardcore'owa szykuje wieczorny posiłek
fot. Czesio1


Ekipa hardcore'owa szykuje wieczorny posiłek
fot. Czesio1


Zbiorówka przed ogniskiem na dziedzińcu zamkowym
w Radzyniu Chełmińskim
fot. Czesio1

Nadeszła w końcu ta chwila, że strudzone całodziennymi wydarzeniami kości do snu złożyć należało… W kilka minut zamkowe kazamaty przekształciły się w całkiem sympatyczny, acz bardzo chłodny, hotelik…


Nasze podziemne hotelowe łoża
fot. Czesio1


Nasze podziemne hotelowe łoża
fot. Czesio1


Naszym przygotowaniom bacznie przypatrywał się
podziemny szkielet
fot. Czesio1

"- A ja dowiedziałem się od pewnego starego gospodarza w wiosce - powiedział z dumą Wiewiórka - że jeszcze przed pierwszą wojną światową żył w Kortumowie chłop, który znalazł, wejście do podziemi. Tylko że nikt nie wie, gdzie to wejście. Chłop wziął ze sobą dwojaki z jedzeniem i ślad po nim przepadł. Nie wrócił z podziemi. A ludzie jeszcze przez jakiś czas słyszeli w kościele jakby jęki i skargi duszy potępionej...
(...)
Schody w górę. Jeden... dwa... osiem... dziesięć stopni. Wąziutka cela, coś w rodzaju celi pokutnej widzianej w zamku malborskim. O mało nie krzyknąłem ze wstrętu, zauważywszy na podłodze pod ścianą szkielet ludzki. Była to resztka człowieka ze strzępkami zbutwiałego ubrania, z resztką włosów na czaszce."


Projektor gotowy, Zlotowicze również, a zatem
czas najwyższy na...
fot. Czesio1


...serial "Samochodzik i Templariusze"
fot. Czesio1


W wygodnych podziemno-hotelowych łóżkach
oglądamy serial
fot. Czesio1


W wygodnych podziemno-hotelowych łóżkach oglądamy serial
fot. Czesio1


W wygodnych podziemno-hotelowych łóżkach
oglądamy serial
fot. Czesio1

Dmuchane materace, złączone ławy wkrótce zapełniły się szczęśliwymi zlotowiczami. Co poniektórzy mieli to szczęście, że mogli korzystać z naturalnych form ogrzewania w postaci Krwawej Mary, na ten czas nowy przydomek mającej – Seta Żyleta – z racji pewnych wypadków, które wydarzyły się parę godzin wcześniej! I widział Czesio, że to było dobre!


Ostatnie nocne rozmowy...
fot. Czesio1


...i powoli toniemy w objęciach Morfeusza
fot. Czesio1

Mury zamkowe okazały się gościnne i żaden duch zamkowy ani inna biała dama dusz strudzonych forowiczów nie nawiedzały… Jeno dziwne ryki gdzieś tam z zaułków wydawane były ale jak się później okazało, ze zjawiskami paranormalnymi w żaden sposób związku to nie miało!


Niezapomniana noc w zamkowych lochach już za nami,
pora wstawać
fot. Czesio1


Niezapomniana noc w zamkowych lochach już za nami,
pora wstawać
fot. Czesio1

Wstał piękny – w końcu słoneczny – dzień…
I widział Czesio, że to było dobre!


Jako pierwsi na zamkowym dziedzińcu pojawili się:
Eksplorator63, TomaszK i operator kamery Czesio
fot. Czesio1


Piękny, niedzielny poranek na zamkowym dziedzińcu/b]
fot. Czesio1

[grim_reaper]

Super!
Oj dawno już nie miałem okazji spać w spiworze.
Spartańskie warunki i odpowiedni ludzie to jest właśnie przygoda

[TomaszK]

Zasmakowałem w takich niezwykłych noclegach zlotowych i chciałbym powtórzyć to we Fromborku. Tylko gdzie ?

[irycki]

Zasmakowałem w takich niezwykłych noclegach zlotowych i chciałbym powtórzyć to we Fromborku. Tylko gdzie ?

No oczywiście w krypcie z Diabelskim Obrazem

[Eksplorator63]

Zasmakowałem w takich niezwykłych noclegach zlotowych i chciałbym powtórzyć to we Fromborku. Tylko gdzie ?

No oczywiście w krypcie z Diabelskim Obrazem

Może być

[johny]

Zasmakowałem w takich niezwykłych noclegach zlotowych i chciałbym powtórzyć to we Fromborku. Tylko gdzie ?

[Czesio1]

Super!
Oj dawno już nie miałem okazji spać w spiworze.
Spartańskie warunki i odpowiedni ludzie to jest właśnie przygoda

Zasmakowałem w takich niezwykłych noclegach zlotowych i chciałbym powtórzyć to we Fromborku. Tylko gdzie ?

No oczywiście w krypcie z Diabelskim Obrazem

Niestety krypta jest za mała, żeby nas tam pomieścić. Ale kombinujemy, żeby znaleźć zastępczą noclegownię. Pewien pomysł już został nam podsunięty, szczegóły mam nadzieję już wkrótce.

[Czesio1]

Zapraszam na ósmy odcinek Templariuszowego Serialu z Kortumowa. Tym razem obejrzymy zamek w Malborku w pierwszej odsłonie:

XII Forowy Zlot Templariuszowy Kortumowo 2017 - odcinek 8 - Zamek w Malborku - część 1

[johny]

Jak zwykle świetny!

[Mysikrólik]

Pierwszy raz paliłem tak szlachetnym drewnem. Nie wszystkim pewnie wiadomo, że w Radzyniu paliliśmy mahoniem.

[VdL]

Pierwszy raz paliłem tak szlachetnym drewnem. Nie wszystkim pewnie wiadomo, że w Radzyniu paliliśmy mahoniem.

Pamiętam,

[Czesio1]

Pierwszy raz paliłem tak szlachetnym drewnem. Nie wszystkim pewnie wiadomo, że w Radzyniu paliliśmy mahoniem.

Niech wiedzą co stracili ci, którzy nie chcieli z nami zostać w zamkowych piwnicach

[Eksplorator63]

Pierwszy raz paliłem tak szlachetnym drewnem. Nie wszystkim pewnie wiadomo, że w Radzyniu paliliśmy mahoniem.

Niech wiedzą co stracili ci, którzy nie chcieli z nami zostać w zamkowych piwnicach

Było super

[Mirmił]

5. Mirmił

Spotkanie z Michałem Szewczykiem

Wygłodniali z burczącymi brzuchami zasiedliśmy w Sali rycerskiej w oczekiwaniu na ciepłą strawę.


Sala rycerska na zamku w Radzyniu Chełmińskim
fot. zbychowiec

Posiłek regeneracyjny zapewniało Koło Gospodyń Wiejskich w Radzyniu Chełmińskim. Nastrój był przedni, zapewne nie tylko dzięki doborowemu towarzystwu przy stole, ale zapewne również dzięki wystrojowi Sali – pełnej artefaktów historycznych związanych z zabijaniem, kaleczeniem i torturowaniem w średniowieczu i nie tylko i rozpalonej kozie w rogu Sali.


Zlotowicze w oczekiwaniu na gorący obiadek
fot. zbychowiec


Zlotowicze w oczekiwaniu na gorący obiadek
fot. zbychowiec


Zlotowicze w oczekiwaniu na gorący obiadek
fot. zbychowiec


Robas w rycerskim pojedynku z Wiewiórką
fot. zbychowiec


Zlotowicze w oczekiwaniu na gorący obiadek
fot. zbychowiec


Zlotowicze w oczekiwaniu na gorący obiadek
fot. zbychowiec


Gorący obiadek czas podawać! Pani Mirka z Koła Gospodyń
Wiejskich rozdaje sztućce.
fot. zbychowiec

Obiad, dwudaniowy z kompotem był przepyszny. Zupa grochowa rozgrzała całe towarzystwo, a lane kluski z kapustą spowodowały wykwity uśmiechu na naszych obliczach. W każdym razie, żaden klient nie awanturował się, jedzenie było smaczne i ciepłe, a dla bardziej zmarzniętych nie zabrakło mocniejszych trunków.
Gościem honorowym na obiedzie był Pan Michał Szewczyk wraz z synem. Pan Szewczyk aktor starej szkoły dobrze wpasował się w nasze grono.
Jednak to nie obiad był głównym gwoździem programu tamtego dnia, lecz spotkanie z Panem Szewczykiem w podziemiach zamku. Wydarzenie to przyciągnęło nie tylko nas, szacownych forowiczów i forowiczki, ale również przedstawicieli lokalnych mediów oraz co było bardzo pozytywnym zaskoczeniem – mieszkańców Radzynia Chełmińskiego.


Michał Szewczyk przy wspaniałej scenerii ogląda scenki
z serialu "Samochodzik i Templariusze" ze swoim udziałem
fot. Milady

Aktor raczył zgromadzoną gawiedź ciekawostkami z planu filmowego oraz ogólnie z historii swojego jakże ciekawego życia, wspomnieniem o Stanisławie Mikulskim i innych współpracownikach z licznych planów filmowych. Przyznać trzeba, że jak na swój wiek, Pan Szewczyk cieszy niebywała kondycją nie tylko fizyczna, ale co ważniejsze umysłową. Szybko i sprawnie odpowiadał na pytania ciekawskich, zaskakiwał wszystkich spontanicznością wypowiedzi i niezwykłym, rzekłbym urokliwym poczuciem humoru.


Michał Szewczyk opowiada różne ciekawostki ze swojego
aktorskiego życia
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk opowiada różne ciekawostki ze swojego
aktorskiego życia
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk opowiada różne ciekawostki ze swojego
aktorskiego życia
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk opowiada różne ciekawostki ze swojego
aktorskiego życia
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk opowiada różne ciekawostki ze swojego
aktorskiego życia
fot. Czesio1


Widzowie zasłuchani w opowieści Pana Michała
fot. Milady


Michał Szewczyk odczytuje wiersz napisany przez oldmalarza
na sprzęcie Krwawej Mary
fot. Milady


Pani Kustosz zamku w Radzyniu Chełmińskim, Patrycja Piłat
wręcza kwiaty Panu Michałowi
fot. Milady


Podziękowanie dla Pani Kustosz od naszego forum za gościnne przyjęcie na zamku
fot. Milady

Każdy uczestnik spotkania wyszedł z niego naładowany
pozytywną energią.


Pan Michał poproszony o pamiątkowy wpis w zamkowej księdze
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk wpisuje się w pamiątkowej zamkowej księdze
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk wpisuje się w pamiątkowej zamkowej księdze
fot. zbychowiec


Michał Szewczyk wpisuje się w pamiątkowej zamkowej księdze
fot. Czesio1


Pamiątkowy wpis Pana Michała Szewczyka
fot. Czesio1


Czesio z Panem Michałem Szewczykiem
fot. Czesio1


Jeszcze kilka ciekawostek od Pana Michała
fot. zbychowiec


oldmalarz stroi gitarę, żeby zagrać i zaśpiewać Panu Michałowi
na zamkowym dziedzińcu
fot. zbychowiec