Taiwan 2018

[Brunhilda]

Później pojechałam do Memorial Chiang Kai-sheka. Nie wiedziałam wtedy o Grab czyli azjatyckiemu Uberze. Kierownica z masażem od razu. Kilka lusterek...



A tu jak wszedzi3 w Azji... ludzie ciągną wielkie pakunki.

[Brunhilda]

Po drodz3 małe conieco, czyli owoce morza w chili.

[Brunhilda]

Do Memorial kazałam się zawieźć od bocznego wejścia, trochę krótsza droga niż frontem przez ten plac ogromny... w tym upale...

[Brunhilda]

Wejście już bliżej, chociaz właściwie wszystko dosyć monumentalne.

[Brunhilda]

Powiedziałam trochę w ogrodzie. Widok na 101 - dynke. Tak, w tym żarze z nieba płynącym posiedziałam i popodziwialam widoki. Faktem jest, ze długo mi się nie udało posiedzieć, wróciłam do Memorial, zwłaszcza, ze nikt inny w ogrodzie, pięknym zreszta, nie siedział.

[Brunhilda]

Wejście myślałam, ze boczne a okazał się , ze główne.

[Brunhilda]

Wielkie jak wszystko inne drzwi...

[Brunhilda]

Wnętrze znowu w tu, samym stylu. Tylko postać inna. Ciekawostka, Chiang Kai- shek nosił się z „chińska”, nie lubił zachodniego stylu ubierania. To zaznaczono na posagu, bo ubrany jest w tunikę, nie spodnie i koszule.

[TomaszK]

Żołnierze ze zmiany warty są tak sztywni i wymuskani, że wyglądają jak plastikowe żołnierzyki, miniaturki.

[Brunhilda]

Żołnierze ze zmiany warty są tak sztywni i wymuskani, że wyglądają jak plastikowe żołnierzyki, miniaturki.

No właśnie. Jak zabawki. Jaeszcze tacy malutcy na dodatek.
Jak ten u Chiang Kai-sheka.

[Brunhilda]

I znowu ulicami Taipei... nie Moge odżałować, ze nie wiedziałam o Grab. Bo to tez przygoda z nowoczesnością w tle. Kierowcy Graba nic nie rozumieją po ang. Ja w Mandarin tylko kilka słów, na dodatek dookoła tematyki bolących zębów znam. Iwec oczywiście app, jak wUberze mu pokazuje gdzie chce jechać ale wszelk8e inne sprawy tylko przez Google translate.

[Brunhilda]

Mnóstwo sklepów oczywiście, jak wszędzie zreszta. I biur. W gruncie rzeczy tez jakos widać, ze to Azją ale w lepszym wydaniu. Podobno, ze mała Japonią. Zreszta Japończycy okupowali Tajwan dość długo!

[Brunhilda]

I jeszcze ulice z okna samochodu.

[Brunhilda]

Nie byłabym sobą gdybym nie była w centrum handlowym. Głównie japońskie domy towarowe. Wielkie i mniejsze. W tych domach głównie japońskie rzeczy. I chińskie w stylu, np torebki. Specyficzne dosyć. No takie chińskie właśnie. BO zreszta jakie miałyby być? W końcu dla Chinek.
Ale proszę. Jest i niespodzianka. Polskie kosmetyki jakieś!

[Brunhilda]

A nie! To mydło. Ale zdrowotne! Jeśli już o zdrowotności to rzecz jasna, Tajwan nie Tajwan, sterylizacja organizmu powinno się przeprowadzać.


I jeszcze więcej sterylizacji
To był taki bar, blisko 101-dynki, gdzie biali ludzie przesiadują. A mało ich na Taiwanie.
Tu tez przychodzą lokalne dziewczyny w poszukiwaniu białych kandytatów na wspólne życie.

[Brunhilda]

I jajka na twardo panierowane w czymś ala kaszanka

[Brunhilda]

następny punkt programu, dom , w którym mieszkał Chiang Kai-shek. Za ogrodzeniem , za wejściem, przede wszystkim wielki ogród, bardzo zadbany.

[Brunhilda]

Piękne kwiaty, porządek, parno okropnie, a w ogrodzie nawet malutkiego wietrzy nie ma..

[johny]

Cale szczęście, że Tajwan nie dał się skomunizować!

[Brunhilda]

W ogrodzie takie figurki z kwiatów i żywopłotu. Wszyscy się fotografują, douczcie się trudno. Cudem złapałam moment, ze nikt nie okupuje miejsca koło figurek...

[Brunhilda]

Ogród a właściwie park, dosyć spora przestrzeń, za każdym zakrętem więcej parku,



A kiedy się już straci nadzieje, ze dom Chiang Kai- sheka tu w ogóle jest, pojawia się przed oczami.

[Brunhilda]

W domu Chiang Kai- sheka nie wolno było robić zdjęć. Do skromnie urządzony ale elegancko. Trochę na zachodni styl, chociaz w ubiorze prywatnym utrzymywał chińska tradycje. Albo mundur. Zdziwiłam się, ze był katolikiem i co rano czytywał Biblię.

Na tych zdjęciach Chiang Kai- shek z żona, Madame Chiang i na oficjalnym spotkaniu

[Brunhilda]

Duże wrażenie zrobili na mnie tubylcy. Nie ogólnie Tajwnczycy ale tajwańscy aborygeni. Nazywani Formosan People, Aboriginals. Nie wim czy już pisałam, ze Taiwan nazywany był Formosa. Podobno kiedy w XVI w Portugalczycy zobaczyli nie oznaczona dotąd wyspę, tak ich zachwyciła, ze mowili 9 niej formosa czyli piękna. W notatkach nazwali ja Ilha Formosa i tak się przyjęło aż do XX wieku, kiedy nazwa oficjalnie zmieniła się na Taiwan. Formosa od tysięcy lat zamieszkiwali tubylcy, zaliczani do Austronesians, bo genetycznie i lingwistyczne zbliżeni są lekko do niektórych grup polinezyjskich jak Filipińczyków, Malezyjczykow, Indonezyjczykow itp. Wcale nie Chińczyków w każdym razie.

[Brunhilda]

Od 1980 roku polityka się zaczęła powoli zmieniać, i trwa akcja „wcielania” Aborygenów w społeczeństwo. Bo byli traktowani jako obywatele drugiej kategorii. Maja teraz takie same prawa i możliwości. No przynajmniej w teorii. Bo pewnie samo społeczeństwo jeszcze się nie wyrównało. Chociaz pewne trochę się wymieszało.

[Brunhilda]

Taiwansvy Aborygeni zamieszkiwali sobie spokojnie Formose/Taiwan od tysięcy lat. Zaimponowali mi. W całkowitej separacji od wszystkiego i wszystkich potrafili budować takie lodzie, i to jeszcze z ozdobieniami!

[Brunhilda]

Budować tez potrafili. Tu akurat Dom Mężczyzn, zwyczaj jak u Maorysów. Zreszta i z Maorysami nowozelandzkim tez Formozanscy tubylcy byli spokrewnieni jakos. Jakim cudem? Przecież te wyspy rozstrzelone są i taka łódeczką chyba nie byłoby łatwo dopłynąć... może istotnie kiedyś rozpadł się kawał płyty?

[Brunhilda]

Zajmowali się sztuka. Tu akurat rzeźba sprzed jakiegoś domostwa.

[Brunhilda]

Nieobca im była tez muzyka. Tutaj flet na nos. Czy flet nosowy? Czy jak by to nazwać?

[Brunhilda]

I moda. Zwróćcie uwagę na drobne, pracochłonne wzorki!

[johny]

Ale się zgraliśmy! Własnie oglądamy z mamą!