IX Forowy Niewidzialny Zlot Niedźwiedzi Róg 2016

[VdL]

Pozdrawiamy ekipę zlotową, miłej zabawy.

[johny]

Pozdrawiamy wszystkich z Fortu Lyck!

[johny]

Może tak to nie wygląda ale pada niemiłosiernie.

[PawelK]

Może tak to nie wygląda ale pada niemiłosiernie.

No to jednak dobrze, że nie pojechałem

[VdL]

Pozdrawiamy wszystkich z Fortu Lyck!

Może i pada, ale johny i Łódzki Porter robią dobry klimat .

Dzisiaj wszyscy pływają, Wy na kajakach i na wyspę, ja się mocz3 w termach.

[VdL]

Może tak to nie wygląda ale pada niemiłosiernie.

No to jednak dobrze, że nie pojechałem

Pawle , niewiedzialem że boisz się deszczu .

[PawelK]

Może tak to nie wygląda ale pada niemiłosiernie.

No to jednak dobrze, że nie pojechałem

Pawle , niewiedzialem że boisz się deszczu .

A co to za przyjemność przyjechać na wieczór i siedzieć w deszczu?

[Brunhilda]

Najwazniejsze, ze nastroje dobre! Szkoda, ze nie mozna sie połączyć z Wami!

[Eksplorator63]

Ekipa Bydgoska niech da znać jak się bawi.

[misia]

Może tak to nie wygląda ale pada niemiłosiernie.

Ale jakie będą wspomnienia
Pozdrawiam wszystkich i zupełnie tak przypadkiem ostatnią noc spędziłam pod namiotem, czyli prawie jakbym była z Wami Tylko u nas w nocy zimno, ale bez deszczu a nad ranem gorąco jak piekarniku

[Brunhilda]

Tak jest. Im wiecej kłód na drodze tym lepsze wspomnienia! Co tam deszcz! Ale juz nie jest zimno chyba?

[Czesio1]

Ekipa lubelska melduje powrót do domu.
Dziękuję wszystkim za wspaniały zlot!

[Hanka]

Też już dotarłam szczęśliwie do Brześcia. Było niezwykle miło być tam z Wami, drodzy uczestnicy zlotu.

[johny]

Ekipa łódzka, pododział johny'ego melduje szczęśliwy powrót do domu! To tyle na teraz!

[johny]

Na podsumowania przyjdzie czas ale ten zlot to była magia! Od jego pierwszej do ostatniej minuty!

P.S.
Vivat Pan Samochodzik w wykonaniu dzieciaków - bezcenne! Pan Nienacki gdzieś tam wysoko jest z nas zadowolony!

[Captain Nemo]

to teraz wrzucać foty, filmy i wszystko co tam macie

[Brunhilda]

Ech, szkoda, ze mnie tam nie było.... Tym bardziej Nie moge sie doczekać na zlot sierpniowy!
Chociaz Czesio pocieszył mnie, ze troche jakbym była bo towarzyszył zlotowiczom mój głos!

[johny]

Ech, szkoda, ze mnie tam nie było.... Tym bardziej Nie moge sie doczekać na zlot sierpniowy!
Chociaz Czesio pocieszył mnie, ze troche jakbym była bo towarzyszył zlotowiczom mój głos!

Nie wiem czy wiesz ale odbieram Ciebie z lotniska!

[johny]

Uff, udało się! Taki deszczyk to dla nas nie problem!


A po burzy przychodzi dzień (a właściwie noc)

Zachód słońca nad Fort Lyck!

[Brunhilda]

Nie wiem czy wiesz ale odbieram Ciebie z lotniska!

Nie wiem! Poważnie? Ale moze wyjdzie, ze z Warssawy. Bo wymyśliłam, zeby znowu udać sie śladami Jo Nesbo i leciec przez Hong Kong. Sprawdzić gdzie on tam sie włóczył. Sfotografować. Moze jutro bede wiedziała czy to sie uda. To wtedy Warszawa. Nie bede przeciez nikomu robic kłopotu. Juz wymyśliłam, ze zostawię walizkę w Warszawei , zeby sie nie ciagnąć z tym чемоданем po Polsce. Podjade pociągiem gdzies blizej. Uwielbiam pociągi. Tym razem żadne Pendolino.

[Czesio1]

Kilka wspólnych fotek tak na szybko.
Tu ekipa zlotowa w komplecie. Trzeci od lewej to nasz forowy Mazur a obok Jego małżonka Sylwia:


Nasze ostatnie ognisko, w dniu wczorajszym:



I ten zawsze smutny moment, czyli ostatnia grupówka, z dzisiejszego poranka:

[Brunhilda]

Jak jedlismy obiad w karczmie to grali "Szla dzieweczka..."

Czy wykonanie miało szanse z moim?

[Mysikrólik]

Witam

Zadziwiająco "czysta" droga. 456 km w 6h15m

Ekipa z Opalenicy na miejscu o 17.10

Idę podlać pomidory i bambusy.

[TomaszK]

Kraków też dojechał. Ominęliśmy stolicę, więc jechaliśmy tylko 9 godzin (w tamtą stronę 11 godzin, w tym 2,5 godz. przez Warszawę).
Zlot przygotowany przez Czesia był jak zwykle niezwykły. Jak dla mnie, najlepszymi punktami, była podróż na wyspę Czarci Ostrów pomimo że tam nie nocowałem, brałem tylko udział (bierny) w rozbijaniu obozowiska. Drugi najlepszy punkt, to opuszczony cmentarz w środku lasu, przy nie istniejącej wsi Sowiróg. Niesamowite miejsce. Natomiast jak chodzi o osoby, to niesamowity okazał się Mysikrólik. Człowiek do tańca i do różańca. Z jednej strony surwiwalowiec, który umie rozpalić ognisko z mokrych gałęzi w czasie deszczu, a z drugiej potrafił tak umiejętnie zająć się dziećmi forowymi, że nawet Milady dała się wciągnąć w grę planszową.
Jest kilka ciekawostek z muzeum w Olsztynie, ale to już jak dojdę do siebie.

[Czesio1]

Niesamowite miejsce. Natomiast jak chodzi o osoby, to niesamowity okazał się Mysikrólik. Człowiek do tańca i do różańca. Z jednej strony surwiwalowiec, który umie rozpalić ognisko z mokrych gałęzi w czasie deszczu, a z drugiej potrafił tak umiejętnie zająć się dziećmi forowymi, że nawet Milady dała się wciągnąć w grę planszową.

Dokładnie tak! Mysikrólik to gigant. Ja dodam jeszcze do tego, że rankiem usmażył na ognisku na zabytkowej patelni (którą chcieli już zezłomować) jajecznicę na kiełbasie i 20 jajach!!

[johny]

A pan johny zdążył od powrotu ze zlotu zaliczyć już pobyt w szpitalu, celem usunięcia kleszczy w liczbie: 2

[Nil77]

Nil77 zwany Pasikonikiem teskni juz za Wami

[Mysikrólik]

Bez przesady.
Miło mi że przydały się umiejętności rozpalania ognia z tego co dostępne, nabytych podczas wypraw na ryby.
Prawdę mówiąc sam nie byłem pewny że się uda na wyspie, ale co mieliśmy do stracenia? Siedzieć zmokniętym przez cały dzień z komarami?

Zlot był świetny. Nieprzeładowany, świetne miejsca samochodzikowe do zwiedzania, spływ Krutynią i czas na relaks.
Do tego wisienka na torcie, czyli podróż kutrem po śniardwach z noclegiem na Fort Lyck.

Jeżeli mój syn przez 4 dni nie oglądał telewizora i nie narzekał na nudę, to wystarczy za komentarz.

[Mazur]

My w końcu też już w domu . Pozdrawiamy wszystkich Niewidzialnych Zlotowiczów .

[Yvonne]

Ekipa bydgoska również melduje się z domu. Chyba najpóźniej z wszystkich dojechaliśmy. Po pierwsze nie było łatwo wyjechać z Niedźwiedziego Rogu, oj nie. Miejsce to bowiem magiczne. Po drugie, po drodze odwiedziliśmy jeszcze jedno "niewidzialne" miejsce. Byliśmy w Ostródzie na grobie Gizewiusza. Zdjęcie będzie później.
Jesteśmy cali w czerwone kropki od ukąszeń komarów, ale uśmiechnięci i bardzo szczęśliwi. Tęsknimy już za Wami!

Bruniu, to prawda - byłaś tam z nami. Słuchanie Twojego głosu spotęgowało odbiór wrażeń. Dziękujemy